“Ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm"

Ölüm saat kaçta bilmem kaç sefer sayılı uçakta? Kim bilir..İnerken mi kalkarken mi kokpitte mi koridorda mı? Bir kaç yıl önce Tekirdağ adlı bu uçağa binmiştim..Olay daha bir derin etkiledi bu yüzden.. Ne Kadar uzak sanıyoruz, eceli halbuki sabah 08:30'da olan 10:45'te çıkıp gidiveriyor..Ruhumuz, canımız..
Tamam ölüm mutlak son da, hazır mıyız her an? En büyük endişemiz bu olsa gerek, son nefes derdi belki ölümün çeşidinden de önemli..Yinede dileğimiz bu olsun, Yaratıcımız ani ölümden korusun..Güzel bir son versin..Kazada dünyalarını değiştirenlere Allah'tan Rahmet, kalanlara sağlık ve selamet isteyelim Yaratıcımızdan.. amin..


Faydası yok geç kalınmış figanın, dünyada ölümden başkası yalan..

Gönlümden geleni, ardıma koymamak için..Vira Bismillah..

Evet, içimde bir ukdedir yazmak..ve bir vesile başlıyoruz işte.

ilk olarak 13 Şubat Cuma Sevgili'nin günü ile ilgili bir yazı kaleme almak isterdim..
her Cuma olduğu gibi, geçen 13 Şubat'ta Sevgili'nin günüydü..
O Sevgili ki, her Cuma tertemiz temizlenirdi, bembeyaz giyinir, misler gibi kokardı..

O'nun günü olduğu için bizimde günümüz, bu 13 Şubat ertesi günün gölgesinde mi kaldı acaba?

Başkanlar, adayları ve neyi muhafaza ettiğini anlamadığım muhafazakar gastelerde daha çok ertesi güne takıldı belkide..

Divanesi kim Kaldı Allah yolunun??
Kendi olan kim kaldı?

Tsunamiler bizide mi alıp götürecek kirlilik denizinin serin sularına??

Gönlümüzle..

Ender Hatipoğlu